ສ້າງບັນຫາຊ້ຳແບບສັ້ນໆ
ໃຊ້ການທົດສອບສັ້ນແທນການສ້າງທັງເອກະສານໃໝ່. ຕົວຢ່າງທົດສອບທີ່ມີປະໂຫຍດຢູ່ນີ້ແມ່ນ: ລາຍງານປະຈຳອາທິດທີ່ຄຸ້ນເຄີຍ ຟັງໄວກວ່າບົດຮຽນໃໝ່. ເກັບສຳເນົາຕົ້ນສະບັບໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ຍ້ອນກັບທຸກການແກ້ໄຂໄດ້. ຈົດວ່າທ່ານຄາດວ່າຈະໄດ້ຍິນຫຍັງ ແລະໄດ້ຍິນຫຍັງແທ້.
ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຄວາມໄວການຫຼິ້ນເປັນວິທີທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງເພື່ອປັບສຽງໃຫ້ເໝາະກັບຄວາມຍາກຂອງຂໍ້ຄວາມ.
ກວດຕົ້ນສະບັບກ່ອນ
- 01
ກວດສິ່ງທີ່ປ້ອນເຂົ້າ
ເລີ່ມດ້ວຍຄວາມໄວປົກກະຕິທີ່ຟັງສະບາຍ. ປຽບທຽບຂໍ້ຄວາມທີ່ມີບັນຫາກັບເອກະສານຕົ້ນສະບັບ.
- 02
ປ່ຽນເທື່ອລະຢ່າງ
ເພີ່ມຄວາມໄວສຳລັບສື່ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍ. ຮັກສາການຕັ້ງຄ່າອື່ນໃຫ້ຄືເດີມ ເພື່ອໃຫ້ການທົດສອບຍຸດຕິທຳ.
- 03
ຟັງອີກຄັ້ງ
ຫຼຸດຄວາມໄວເມື່ອປະໂຫຍກມີແນວຄິດໃໝ່. ໃຊ້ປະໂຫຍກດຽວກັນເພື່ອຕັດສິນວ່າການປ່ຽນເຮັດໃຫ້ຜົນດີຂຶ້ນຫຼືບໍ່.
ແຍກອາການຂອງບັນຫາ
ການຫຼິ້ນໄວຂຶ້ນບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເອກະສານທີ່ສັບສົນຊັດເຈນຂຶ້ນ. ແກ້ໂຄງສ້າງກ່ອນເພີ່ມຄວາມໄວ.
| ຈຸດກວດ | ສິ່ງທີ່ຄວນສັງເກດ | ວຽກຕໍ່ໄປ |
|---|---|---|
| ຄຳ ຫຼືລຳດັບຜິດ | ປຽບທຽບຂໍ້ຄວາມທີ່ສະກັດກັບຕົ້ນສະບັບ | ແກ້ໄຂຂໍ້ຄວາມກ່ອນປ່ຽນສຽງ |
| ຄຳຊັດເຈນ ແຕ່ການອ່ານຟັງບໍ່ຖືກໃຈ | ຟັງຕົວຢ່າງຜູ້ເວົ້າອື່ນດ້ວຍຄວາມໄວດຽວກັນ | ເລືອກສຽງ ແລະຄວາມໄວແຍກກັນ |
| ຕົວຢ່າງໃຊ້ໄດ້ ແຕ່ບັນທຶກເຕັມໃຊ້ບໍ່ໄດ້ | ກວດຄວາມຍາວເອກະສານ ແລະພື້ນທີ່ເກັບໃນອຸປະກອນ | ແບ່ງຕາມຂອບພາກທີ່ມີຄວາມໝາຍ |
ທົດສອບໃໝ່ກ່ອນປ່ຽນແທນສຽງບັນທຶກ
ເມື່ອການທົດສອບສັ້ນໃຊ້ໄດ້ ໃຫ້ນຳສະເພາະການປ່ຽນທີ່ສຳເລັດໄປໃຊ້ກັບບັນທຶກຍາວ. ຖ້າຍັງບໍ່ສຳເລັດ ໃຫ້ຈົດປະເພດໄຟລ໌, ສຽງທີ່ເລືອກ ແລະຂັ້ນຕອນທີ່ເກີດບັນຫາຢ່າງແນ່ນອນ. ລາຍລະອຽດນີ້ເຮັດໃຫ້ຄຳຂໍຊ່ວຍເຫຼືອມີປະໂຫຍດຂຶ້ນ.
ລາຍງານປະຈຳອາທິດທີ່ຄຸ້ນເຄີຍ ຟັງໄວກວ່າບົດຮຽນໃໝ່. ເກັບຕົວຢ່າງນັ້ນເປັນຂໍ້ອ້າງອີງດ່ວນສຳລັບຄັ້ງຕໍ່ໄປ ແລະກັບໄປຫາຕົ້ນສະບັບເມື່ອລາຍລະອຽດທີ່ແນ່ນອນສຳຄັນ.
ຂຽນຕາມຄຸນສົມບັດຈິງຂອງ Velloriff ແລະຂໍ້ຈຳກັດ. ນີ້ແມ່ນຄຳແນະນຳຜະລິດຕະພັນທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງ ບໍ່ແມ່ນຄຳແນະນຳທາງການແພດ ຫຼືຂໍ້ອ້າງວ່າການຟັງເຮັດໃຫ້ຜົນການຮຽນດີຂຶ້ນ. ເກັບເອກະສານຕົ້ນສະບັບເພື່ອຢືນຢັນ.